Η παραλία των φτωχών

του Δημήτρη Βάσσιου

Η Αριστερά που οραματιστήκαμε δεν είναι φορέας διαιρέσεων και περιχαρακώσεων, αλλά συλλογικότητα ενότητας κι αγώνα. Δεν είναι απόρθητο κάστρο ιδεολογικής καθαρότητας, αλλά σύνολο συντρόφων και συντροφισσών που δίνει μάχες και δεν διστάζει να ανακατευτεί και να αποβάλει τα απόβλητα της καθημερινότητας. Δεν είναι η «καθαρή» μαντάμ που αναπαύεται σε δοξασμένες δάφνες του παρελθόντος περιμένοντας να επιβεβαιωθεί και πυροβολώντας τους κοινωνικούς αγωνιστές στο κάθε στραβοπάτημα.
Η Αριστερά που οραματιζόμαστε είναι αυτή που έχει επίγνωση ότι ο δρόμος που ακολουθούμε είναι μακρύς (ίσως και χωρίς τέλος), είναι άνυδρος και με πολλή σκόνη, αλλά δεν διστάζει να στοιχηματίσει ότι θα υπερβούμε φόβους και δισταγμούς και θα τον διαβούμε μέχρι τέλους.

Στο πεδίο των κοινωνικών δικαιωμάτων (εργασία, εργατικά δικαιώματα, μισθοί, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα κλπ) ο νεοφιλελευθερισμός δίνει τη μάχη της ηγεμονίας με τα ΜΜΕ και τον κοινωνικό αυτοματισμό...

Στο πεδίο της δημόσιας περιουσίας και των δημοσίων επιχειρήσεων ο νεοφιλελευθερισμός δίνει τη μάχη με τα ΜΜΕ και με την απαξίωσή τους... η φράση πως "ό,τι είναι δημόσιο καταρρέει, καταστρέφεται κλπ" είναι γνωστή...

Η παραλία Ελληνικού και η νέα «ομάδα αλητείας»

του Δημήτρη Βάσσιου

«Δευτεριάτικες κακίες...πήγα μία βόλτα πρωινή μέχρι τη παραλία του ελληνικού...ελεύθερη παραλία κλπ...ερώτηση: γιατί ο δήμαρχος νοίκιασε σε ιδιώτες τον χώρο;....το αυτοδιαχειρίζομαι είναι ενοικιάζω βάζοντας ιδιώτη να χρησιμοποιεί μετανάστες(ανασφάλιστους) για την καθαριότητα και νέα παιδιά με εξευτελιστικούς μισθουςκλπ.....γαμώ την αριστερά μου γαμώ (4 φωτογραφίες)»

Το παραπάνω ποστ αναρτήθηκε από γνωστή πριμαντόνα της επανάστασης  και του facebook που με έχει διαγράψει από τη λίστα των «φίλων» της… Επειδή λοιπόν δεν μπορώ να γράψω εκεί, θα περιοριστώ σε έναν σχολιασμό εδώ :

10 Ιούνη 2007… η μεγάλη μέρα των κινημάτων του Λεκανοπεδίου...

1. Στην παραλία του Ελληνικού υπήρχαν 3 μαγαζιά συμφερόντων Ρέστη με αντίστοιχες άδειες που ανακλήθηκαν από τον δήμο την πρώτη χρονιά της δημαρχίας Κορτζίδη το 2007. Ο επιχειρηματίας προσέφυγε στη δικαιοσύνη κατά των ανακλήσεων και κέρδισε την άδεια για το αναψυκτήριο που δείχνουν οι φωτογραφίες, ενώ έχασε τις άλλες δύο για τα αντίστοιχα νυχτερινά κέντρα που έχουν κατεδαφιστεί.

Αύριο Δευτέρα μόνο σε ένα γεγονός μπορούμε να ελπίζουμε : στη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα !...

του Δημήτρη Βάσσιου

Μετά από ένα χρόνο τρικομματικής μνημονιακής συγκυβέρνησης...
Μετά από διακυβέρνηση με 19 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου...
Τα δεκανίκια της πιο ακροδεξιάς κυβέρνησης αντιλαμβάνονται ότι ο Σαμαράς τους ρουφάει το αίμα ;
Περιμένουν άφεση αμαρτιών ονειρευόμενοι μια πιθανή υπαναχώρηση του Σαμαρά στο θέμα της ΕΡΤ ;
Όταν ομού και οι τρεις γονάτισαν την ελληνική κοινωνία, ψάχνουν για σανίδα σωτηρίας ; Και καλά... ο Σαμαράς έχει ακόμα τα περιθώρια να τα βρει με πιο ακροδεξιούς συγγενείς του... Ο Βενιζέλος κι ο Κουβέλης δεν κατάλαβαν ότι πλέον είναι στυμμένες λεμονόκουπες ;
Αλλά κι εμείς τι μπορεί να περιμένουμε από τη συνάντηση των τριών συνεταίρων; Ένα νέο δούλεμα των ψηφοφόρων τους σαν και το περυσινό ; ή έναν συμβιβασμό για να ολοκληρώσουν την καταστροφή ;
Αύριο Δευτέρα μόνο σ ένα γεγονός μπορούμε να ελπίζουμε : στη συγκέντρωση που οργανώνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα !...
Να εργαστούμε γι αυτή και να είμαστε εκεί !... Κρατώντας μεν μικρό καλάθι, αλλά ταυτόχρονα με την αισιοδοξία και την ελπίδα ότι μπορεί να δοθεί μια νέα ώθηση στο κίνημα ανατροπής που εδώ και ένα χρόνο βρίσκεται σε χειμερία νάρκη !

Ο λαός που θέλει… τα πάντα μπορεί !!! Ο λαός που θέλει τα πάντα… μπορεί !!!

του Δημήτρη Βάσσιου

Εσύ ποιο από τα δύο προτιμάς ;

Η κυβέρνηση φοβήθηκε το δεύτερο και πήρε το πρώτο... το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ τώρα δεν γνωρίζει τίποτε για το προμελετημένο έγκλημα... Εδώ και 10 μέρες κάνει το παγώνι, ούτε δέχεται αντιπροσωπεία υπό τον Μανώλη Γλέζο... Ξαφνικά - και όταν η χθεσινή συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σκοπευτήριο βρισκόταν σε εξέλιξη - ανακάλυψε κάποιες "φήμες" και ότι ο ιστορικός τόπος της θυσίας δεν ανήκει στα προς "αξιοποίηση οικόπεδα"...

Οι μηχανές του ΣΥΡΙΖΑ πήραν μπροστά...
Ξεκινώντας από τη φτωχογειτονιά της Δραπετσώνας, της εργατιάς και της ανεργίας, δίνοντας το ταξικό στίγμα...
Πέρασε στην προσφυγομάνα Καισαριανή των αγώνων και της θυσίας, δίνοντας το αγωνιστικό στίγμα και τους δεσμούς της Αριστεράς με τη γενιά των ηρώων...
Σήμερα ο Τσίπρας ήταν στη μαρτυρική Ιερισσό «δένοντας" έτσι το αγωνιστικό μπακράουντ με το ριζοσπαστισμό και τους αγώνες του σήμερα...

"Σαν σήμερα ο Γλέζος και ο Σάντας"...

του Δημήτρη Βάσσιου

Λοιπόν... "Σαν σήμερα ο Γλέζος και ο Σάντας"...

     Πολύ καλά κάνει τόσος κόσμος και το ανεβάζει σε μπλογκς και μέσα κοινωνικής δικτύωσης!... Για να μην ξεχνάμε ποιοι πολέμησαν και ποιοι ελευθέρωσαν την πατρίδα μας - και όχι μόνο τότε... Και για να βλέπουμε πόσο σεμνά προσπερνάνε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τέτοιες επετείους, χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς λάβαρα, χωρίς σημαίες...

     Πολύ καλά κάνει τόσος κόσμος και το ανεβάζει!... Για να μην ξεχνάμε ποιοι πρόδωσαν την πατρίδα μας - και όχι μόνο τότε... Και για να βλέπουμε - σαν σε κοντράστ - με πόσο θράσος και πόσο ανιστόρητα οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές των εθνικών προδοσιών και οι ιταμοί απόγονοί τους "τιμώντας" μιαν άλλην επέτειο χθες ξεδίπλωσαν μεγάλες γαλανόλευκες, τεράστια κιτρινόμαυρα λάβαρα και… (υποθέτω πως είχαν και τα κουμπούρια τους μαζί) «κίνησαν για την Πόλη»…
     Από τη μια οι σεμνοί αγωνιστές που η «πατρίδα» τους αντάμειψε με φυλακές, εξορίες και «εις θάνατον» καταδίκες… που όσοι ζουν ακόμα παραμένουν σεμνοί, εξακολουθούν να αγωνίζονται… Από την άλλοι οι ασβοί που εκ του ασφαλούς και με κομπορρημοσύνη βγαίνουν από την τρύπα τους επειδή η ίδια «πατρίδα» όχι μόνο τους το επιτρέπει, αλλά τους ανταμείβει με θέσεις και αξιώματα… και που μόνο ως αγέλη θρασύδειλων  κοπρόσκυλων επιτίθενται σε κάθε ξεμοναχιασμένο κι αδύναμο ανθρωπάκο αποποιούμενοι ταυτόχρονα των ευθυνών τους…

θυμάσαι; - δες - σκέψου...

  

του Δημήτρη Βάσσιου

•  Θυμάσαι ;

με την καρδιά να οδηγεί τη σκέψη στο απέραντο της θάλασσας
και τα μυαλά στα κάγκελα πάρτυ να στήνουν με χορούς
ο αγώνας με τη λευτεριά, με την απόφαση το βλέμμα... 

• Θυμάσαι ;

η επανάσταση η δικιά μας είναι από ερωτισμό γεμάτη
ο δικός μας ο έρωτας σαλπίζοντάς την τραγουδάει
των ασμάτων άσμα που στον άνθρωπο μοιάζει
κι είναι γλυκειά, είναι όμορφη, είναι ανθρωπινιά... 

• Θυμάσαι ;

απ' τον ανάστερο ουρανό κάτω, στην οργωμένη αμμουδιά
κρατώντας τσίλιες για τους μπράβους, μαχαίρια, φαλτσέτες, φόβος
ποτά, ανέκδοτα, χορός , τραγούδι να περάσει η νύχτα και παρά' κει
της παραλίας μας η αγκαλιά να κρύβεται απ΄του φύλακα το μάτι... 

• Δες !

κυνηγημένοι από γραφειοκράτες βλοσυρούς, ηγέτες κι ηγετίσκους
γραφικοί άλλοτε στα γελαστά των παραγόντων μάτια
αδιάφοροι και άμοιροι για όσους κεντούν τη μοίρα τους
τον κόσμο αγναντεύοντας απ΄το σαλόνι...

η απεργία που δεν έγινε, η επιστράτευση που έγινε κι η καμπούρα του γείτονα…

   του Δημήτρη Βάσσιου

 Όταν σκεφτόμουν ότι θα γράψω κάτι για την επιστράτευση και την απεργία των καθηγητών που δεν έγινε ποτέ, φανταζόμουν ότι ο λόγος μου θα ήταν χειμαρρώδης. Και όσο συζητούσα με κόσμο του κλάδου, τόσο περισσότερο εδραιωνόταν μέσα μου αυτή η πεποίθηση. Όμως με την κουβέντα, με επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα και το πάθος που τα συνόδευε, πέρασαν οι μέρες, μέρες πυκνού χρόνου όπως άλλωστε έχουμε συνηθίσει στον καιρό των μνημονίων. Ειπώθηκαν πολλά, μελάνη χύθηκε αρκετή, γιατί πλέον υπάρχουν τα πληκτρολόγια - κι απ’ αυτά αλλάχτηκαν πολλά.

Τι θέλει λοιπόν η αλεπού στο παζάρι τόσες μέρες μετά κι ενώ στους πάγκους του έχουν εκτεθεί οι πραμάτειες καθηγητών φιλολόγων που ξέρουν να ζωγραφίζουν όταν γράφουν ή συνδικαλιστών που κατέχουν τον τρόπο να μεταφέρουν στην πένα ή στα πλήκτρα το πάθος των αμφιθεάτρων… Τι δουλειά έχει η αλεπού όταν τα ζητήματα έχουν αναλυθεί απ’ όλες τις πλευρές, όταν η ίδια δεν είναι δασκάλα (παρότι θα το ήθελε), όταν τα αλεπουδάκια της δεν σπουδάζουν πια (παρότι θα το ήθελε κι αυτό), όταν οι κότες από το κοτέτσι του ταμείου ανεργίας δεν της φτάνουν παρά μόνο για λίγους μήνες…

το ΚΚΕ της απαγόρευσης και της καταστολής...

του Δημήτρη Βάσσιου

Έχω επιλέξει - αλλά και δεν μου πέφτει λόγος - να μην ασχολούμαι με το ΚΚΕ... Άλλωστε τα τελευταία χρόνια δεν ενοχλεί κανέναν, φυσικά ούτε κι εμένα...
Τυχαίνει όμως να ζω στα νότια προάστια της Αθήνας, όπου ήδη δίνουμε έναν μεγάλον αγώνα ενάντια σε συμφέροντα που λυμαίνονται την παραλία κι ετοιμαζόμαστε για πελώριους αγώνες ενάντια στα συμφέροντα που προοιωνίζονται για να καταληστέψουν το παραλιακό μέτωπο και κάθε δημόσιο χώρο με κορωνίδα το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού...
Ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να με αφήσει αδιάφορο το γεγονός ότι μία έντυπη τοπική φυλλάδα ονόματι "Βήμα του Σαρωνικού" κι ένα διαδικτυακό μέσο ονόματι "vimaonline" με κοινό παρονομαστή έναν εκδότη ακραίων νεοφιλελεύθερων απόψεων (http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=1&artid=10846 και http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=1&artid=10806) και ελεγχόμενων σχέσεων με όσους λυμαίνονται τον δημόσιο πλούτο στην περιοχή, χρησιμοποιούν τις ανακοινώσεις και δημοσιεύματα του ΚΚΕ ασχολίαστα σαν να είναι δικές τους απόψεις (http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=7&artid=10849 και http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=7&artid=10850) και μάλιστα σε περίοπτη πρωτοσέλιδη θέση...

Αυτές το τσάι τους, εμείς το χρέος μας...

του Δημήτρη Βάσσιου

Αντί καλημέρας κι όσα προλάβουμε, φιλαράκια και συντροφάκια μου...

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θεωρώ ότι συνέβαλαν τα μέγιστα στην περαιτέρω  διαφήμιση του νεοναζιστικού μορφώματος που έτσι κι αλλιώς και για άλλους λόγους έπαιρνε διαστάσεις ευρύτερες της βλακείας και μαλακίας των μαζών που εξακολουθούν να έχουν δικαίωμα ψήφου...

Κι αυτή η διαφήμιση θεωρώ ότι έγινε και από πληκτρολόγια χρηστών της δικής μας όχθης σε τέτοια ευρύτητα που η δική μας βλακεία και μαλακία, αντί να τους αποτρέπει από την πρόσβαση στο διαδίκτυο, τους ενθάρρυνε στο περαιτέρω προμοτάρισμα μιας οργάνωσης εγκληματικής...

Σήμερα διαβλέπω να εξελίσσεται ένα ανάλογο προμοτάρισμα δύο κυριών - περιορισμένης διανοητικής ταυτότητας και γι' αυτό άλλωστε διευρυμένης επιχορηγηματικής ικανότητας... Τα μικρά τους ονόματα άλλωστε - Σώτη και Κική - ελάχιστα απέχουν από το εύρος ενός "τούρκικου" καμπινέ και της αξίας που του οφείλουμε...

ακόμα ένας αριθμός απόντων...

του Δημήτρη Βάσσιου

Πέντε αυτοκτονίες συνανθρώπων μας το τριήμερο που οι υπόλοιποι γιορτάζαμε την "ανάσταση", ετοιμάζαμε τα κοκορέτσια, σουβλίζαμε το αρνί - πιστοί στα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα...
Πέντε δελτία ειδήσεων σήμερα σε δημόσια και ιδιωτικά κανάλια μας ενημέρωναν ότι τα κακά συμβαίνουν ή είχαν συμβεί και εξιχνιάζονται κάπου αλλού... στη σπαρασσόμενη Συρία, στη δίκη των νεοναζί του Μονάχου, στο Κλίβελαντ του Οχάιο των ΗΠΑ...
Εδώ, στην Ελλάδα, οι αριθμοί ευημερούν για ακόμα μια φορά μέσω των διαβεβαιώσεων αξιωματούχων του ΔΝΤ, της κομισσιόν, του τροϊκανού υπουργού επί των οικονομικών...
Βέβαιοι ότι τα πάμε περίφημα στα δημοσιονομικά - παρότι η ύφεση συνεχίζεται - αλλά δεν θα πρέπει να εφησυχάζουμε, να νοιώθουμε έντονα την ψυχρή λεπίδα του πέλεκυ στον σβέρκο μας ότι θα πρέπει να βελτιωθεί κι άλλο το ανταγωνιστικό περιβάλλον - λήγει και η μετενέργεια σε μια βδομάδα, ότι οι απολύσεις στο δημόσιο δεν πρέπει να είναι ταμπού, όταν αυτές είναι περίλαμπρο έθιμο στον ιδιωτικό τομέα...
Μια όμορφη χαζοχαρούμενη ατμόσφαιρα στο κλίμα των ημερών που θέλει να μας κάνουν να ξεχάσουμε τα πάθη της μεγάλης βδομάδας, να ξεχάσουμε ότι τα επίγεια πάθη συνεχίζονται με μεροληπτικά μονομερή ταξική αναλγησία...
Μια χαζοχαρούμενη ατμόσφαιρα που δεν θα κάνει τις οικογένειες αυτών που έφυγαν αυτοκτονώντας να ξεχάσουν το πρόσωπό τους το άλλοτε χαρούμενο, κι άλλοτε θλιμμένο - τον τελευταίο καιρό πιο συχνά θλιμμένο...

στον απόντα πολίτη...

του Δημήτρη Βάσσιου

Εσύ κατακαημένε άνεργε που δεν ήσουν στο Σύνταγμα την Κυριακή...
Ξέρω... ήθελες να τιμωρήσεις τους βολεμένους του δημοσίου...
Πολύ καλά έκανες άμοιρε άνεργε...
Καλύτερα εσύ, που ήσουν του ιδιωτικού τομέα και σου έβγαζε το λάδι ο εργοδότης σου, παρά τα μόνιμα λαμόγια που τα πληρώνεις για να τεμπελιάζουν...
Ετοιμάσου καλέ μου άνεργε...
Μια θέση θα την πάρεις... αν όχι αυτών που θα απολυθούν από το δημόσιο (που δεν το βλέπω)... τότε ίσως μια θεσούλα θα βρεθεί έστω στον ιδιωτικό τομέα, εκεί στις επενδύσεις που μεσιτεύει ο (άφαντος από άλλες υποχρεώσεις του) πρωθυπουργός σου...
Δε βαριέσαι... κι ένας μισθός μέχρι 490ευρώ κάτι είναι, σε κάθε περίπτωση είναι παραπάνω από το επίδομα ανεργίας... Και είναι μισθός βρε αδερφέ, δεν είναι επίδομα - τα επιδόματα είναι για τα ζώα....

Εσύ αγαπημένε μου δημόσιε υπάλληλε που έλειπες από το Σύνταγμα την Κυριακή...
Ξέρω... εσύ έχεις τη δουλίτσα σου και δε σε νοιάζει η ανεργία...
Άλλωστε εσύ δεν είσαι επίορκος, δεν έκλεψες, δεν εκβίασες, δεν βίασες...
Ούτε σε διαδηλώσεις συμμετείχες, ώστε να σε πιάσουν οι μπάτσοι και να είσαι τώρα όμηρος του Μανιτάκη...

7 Μαρτίου 2013 : Ιερισσός

   του Δημήτρη Βάσσιου

Ο εκπρόσωπος της "ελληνικός χρυσός" έταξε ποσοστά επί των κερδών στο Δήμο Αριστοτέλη...
Παρεμπιπτόντως δήμαρχος εκεί είναι ένα "λουλούδι" ονόματι Πάχτας υφυπουργός του Σημίτη που στη συνέχεια κόπηκε από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ προφανώς λόγω "καθαρότητας" - ατομικής του ή των ψηφοδελτίων ακόμα δεν έχει διακριβωθεί...
Οι πολίτες της Ιερισσού έτριψαν στη μούρη του Μπόμπολα και των καναδών επενδυτών την πρόταση της εταιρείας καθώς η υγεία δεν εξαγοράζεται, αλλά επίσης σ΄αυτόν τον όμορφο τόπο - και κόντρα σε όσα εισπράττουμε από διάφορους μεγαλοσχήμονες που μας "σώζουν" εδώ και δεκαετίες - υπάρχουν και συνειδήσεις που δεν εξαγοράζονται...

Οι μπάτσοι ανακοίνωσαν ότι δεν έγινε χρήση χημικών...
Ο υπουργός περιβάλλοντος στη Βουλή έλεγε πως έγινε περιορισμένη χρήση χημικών...
Ο πρώην μπάτσος-συνδικαλιστής και τώρα βουλευτής της ΝΔ στη δημόσια τηλεόραση έβλεπε μόνο λάστιχα να καίγονται...
Τα video και οι φωτογραφίες δείχνουν ένα χωριό να πνίγεται στα χημικά...

Προσυπογράφω...

Αγαπητοί σύντροφοι/-ισες,

Είναι καλό και σωστό να διαμορφώσουμε τις προτάσεις μας για το φορολογικό σύστημα, ούτως ώστε ο κόσμος να ξέρει τι θα κάνει μια κυβέρνηση της Αριστεράς.

Βέβαια, αυτό είναι το ένα σκέλος. Όμως, υπάρχει και άλλο σκέλος.

Με βάση αυτό, θέλω να κάνω μια προσωπική κοινοποίηση και δύο ερωτήσεις.

Μου ήρθε «Ατομική Ειδοποίηση Ληξιπρόθεσμων Χρεών», με ημερομηνία 20-2-2013 και με ειδοποιούν για «προ κατάσχεση», μέσα σε 15 ημέρες (μέχρι 7-3-13), αν δεν ξοφλήσω 1.783 ευρώ που έχω αρνηθεί να πληρώσω, τα οποία είναι από χαράτσια και οφειλές από το εκκαθαριστικό της εφορίας.
Απ’ ότι ξέρω, στην ίδια θέση είναι άλλα 2.500.000 φορολογούμενοι που χρωστούν μέχρι 3.000 ευρώ.

Είμαι υπερήφανος για τη "γενιά του Πολυτεχνείου" !!!...

 

του Δημήτρη Βάσσιου

~ Είμαι υπερήφανος για τη "γενιά του Πολυτεχνείου", γιατί είμαι υπερήφανος για τους αγώνες και τις θυσίες του λαού μας...
~ Όπως είμαι υπερήφανος για τη "γενιά των Θερμοπυλών", για τη "γενιά του '21", για τη "γενιά της Εθνικής Αντίστασης", για τη "γενιά των Λαμπράκηδων", για τη "γενιά του αντιδικτατορικού αγώνα", και για τη δική μου τη "μεταδικτατορική γενιά"...
~ Είμαι υπερήφανος για όλες τις γενιές του λαού μας που γέννησαν "τιτάνες" από τον Όμηρο, τον Αριστοτέλη και τον Αισχύλο μέχρι τον Σεφέρη, τον Ελύτη και το Ρίτσο...
~ Δικαιούνται να μην είναι υπερήφανοι οι διαχρονικοί εφιάλτες, πηλιογούσηδες, ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες, χουντικοί, βασανιστές και τα σημερινά ναζιστικά απόβλητα της κοινωνικής κρίσης... άλλωστε ήταν και είναι πάντα απέναντι...
~ Ως εκ τούτου δικαιούμαι να είμαι απόλυτα μεροληπτικός απέναντι στη μεροληπτική κι ανάλγητη επίθεση που δέχεται ο λαός μας και να ελπίζω ότι θα είμαι υπερήφανος για τη νέα "γενιά των αρχών του 21ου αιώνα" που θα ανατρέψει και αυτούς, και το σάπιο καθεστώς τους...

Μικρά καλάθια για την άρση ασυλίας

του Δημήτρη Βάσσιου

Αν το τελευταίο διάστημα σιχάθηκα για τις κινητοποιήσεις των μπάτσων (και εννοώ εκείνους των ειδικών σωμάτων, αλλά και όσους δεν χάνουν ευκαιρία να εκδηλώσουν τα ρατσιστικά τους ένστικτα) , ακολούθησαν οι κινητοποιήσεις των δικαστικών και εισαγγελέων για να μου προκαλέσουν στομαχική διαταραχή...

Είναι ο κλάδος που κήρυσσε όλες τις απεργίες άλλων κλάδων «παράνομες και καταχρηστικές», όταν η πρόεδρος της ένωσής της «δικαιολογεί» τη δική τους απεργία ως ενός κλάδου περίπου αριστοκρατικού (συνέντευξη 22/10 στο «κόκκινο» στην εκπομπή του Μπάμπη Αγρολάμπου)…
Είναι ο κλάδος που εξαντλεί όλη την αυστηρότητα του νόμου δικάζoντας τον κάθε φουκαρά μικροπαραβάτη, όταν έχει την κύρια ευθύνη για τον ζόφο της ατιμωρησίας απέναντι σε κάθε μεγαλόσχημο…
Είναι ο κλάδος που ανέδειξε σε «πολιτικό κόμμα» μια εγκληματική οργάνωση, ενώ παράλληλα αφήνει να κυκλοφορούν ελεύθερα δια των αναβολών όλα τα υπόδικα νεοφασιστικά αποβράσματα…
Είναι ο κλάδος που απαιτεί σεβασμό για τις αποφάσεις του από τον πολίτη, όταν αυτός υφίσταται τα πάνδεινα από σωρεία αντισυνταγματικών νόμων...
Είναι ο κλάδος που όσο κανείς άλλος έχει μείνει στο απυρόβλητο για τη νομική, δικαιακή και ηθική στήριξη που παρέχει σε ένα καταφανώς σάπιο πολιτικό σύστημα...