του Γιώργου Αλεξάτου
Ναι! Εν θερμώ γράφεται αυτό το σημείωμα, καθώς θα πρέπει κάποιος να
περιβάλλεται από παχύ στρώμα χοντροπετσιάς για να μένει τέτοιες μέρες
ψύχραιμος.
Ε, λοιπόν, κυριολεκτώ: ετούτη η γενιά γονέων είναι η πρώτη στη νεοελληνική ιστορία που αδιαφορεί τόσο πολύ και τόσο επιδεικτικά για τη ζωή και την τύχη των παιδιών της.
Ζώντας η ίδια επί δεκαετίες στη σχετική ασφάλεια όρων ζωής , εκπαίδευσης και εργασίας, που της εξασφάλισαν σκληροί και πληρωμένοι με πόνο και αίμα, αγώνες προηγούμενων γενεών, ήταν αυτή που εγκατέλειψε το πεδίο των διεκδικήσεων, νομίζοντας πως αυτό που ζούσε ήταν συνέπεια αντικειμενικών διαδικασιών κοινωνικής εξέλιξης. Ήταν, μάλιστα, απολύτως βέβαιη πως τα παιδιά της θα ζήσουν ακόμη καλύτερες καταστάσεις.
