«Αν είχαμε ένα παιδί» ή περί Συμμαχιών

γράφει η Πολίτη Τζίνα

Στην πολιτική πρέπει να ξεκινάμε από αυτό που υπάρχει και όχι από αυτό που ευχόμαστε να γίνει ή θα γίνει κάποτε.ⁱ Λ. Τρότσκι.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας γέρος και μια γριά και, όπως καθόντουσαν ένα βράδυ, λέει ο γέρος: «Για σκέψου, γριά μου, αν είχαμε ένα παιδί και το λέγανε Γιάννη, και το στέλναμε στο κατώι να φέρει κρασί, και γλιστρούσε στα σκαλιά, και έπεφτε κι έσπαγε το κεφάλι του, και πέθαινε, τι θα γινόμασταν εμείς;» Βάζει τα κλάματα η γριά κι αρχίζει να μαλλιοτραβιέται, αρχίζει κι ο γέρος τον θρήνο και τα στηθοκοπήματα.

Αυτό το διδακτικό αφήγημα, που το άκουγα στα παιδικά μου χρόνια, μου ήρθε έξαφνα στη μνήμη καθώς παρακολουθούσα ως ακροάτρια τις εργασίες της πρόσφατης Κ.Ε. του κόμματός μας. Οι θέσεις που εξέφραζαν ορισμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες κατέληγαν στο προφητικό συμπέρασμα ότι εάν η Κεντρική Επιτροπή αποφάσιζε, χάριν της κυβερνητικής προοπτικής και «της πρωθυπουργικής καρέκλας»,ⁱⁱ να επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ συμμαχίες, πέραν των αριστερών δυνάμεων, με το υπό κατασκευήν ως την παρούσα στιγμή κόμμα-bricollageⁱⁱⁱ που αυτοπροσδιορίζεται ως «Κεντροαριστερά», καθώς και με τυχάρπαστους μνημονιακούς που όψιμα «μετανόησαν», τότε θα γλιστρούσε προς την «ενσωμάτωση» με το σάπιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα, θα μεταλλασσόταν σε μη αριστερό μόρφωμα και θα κατρακυλούσε προς την ανυπαρξία.

Γαβριήλ, εμένα εκβιάζουν

γράφει η Φωτεινή Λαμπρίδη

Οι μαφιόζοι της ενημέρωσης και του ιδιότυπου παρακράτους δεν εκβιάζουν τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη τόσες μέρες. Δεν εκβιάζουν την Αριστερά. Εκβιάζουν εσένα, εμένα, το παιδί σου, τη μάνα σου, τον κολλητό σου.

Το τι δουλειά κάνουν τι πρεσβεύουν και με ποιους συναλλάσσονται τα έχουν πει και τα έχουν γράψει άξιοι συνάδελφοι οπότε δεν έχω να προσθέσω κάτι εγώ, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις έρευνες του Ιού της Ελευθεροτυπίας (εδώ). Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις περιπτώσεις ανθρώπων που στοχοποιήθηκαν, εκβιάστηκαν, λοιδορήθηκαν από τους ιεροεξεταστές και δεν αποκαταστάθηκε ποτέ το δίκιο τους - έστω κι αν κέρδισαν τις μηνύσεις εναντίον τους.

Εν μέσω μιας τραγικής κρίσης ποντάρουν στο κοινό της κλειδαρότρυπας, στα πιο φτηνά αντανακλαστικά της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι λογικό θα σκεφτεί κανείς όταν οι δείκτες της εποχής δείχνουν μεσαίωνα να βαράνε οι ορχήστρες την ανάλογη μουσική. Μη βιάζεσαι όμως σου’ χω και καλά νέα.

Το ερώτημα είναι ποια Αριστερά;

Του Ευτύχη Μπιτσάκη*

Και τώρα, τι; Αλλά η Αριστερά δεν είναι ακόμα πρώτη δύναμη. Οταν γίνει, θα τεθεί το ερώτημα. Ομως: Ποια Αριστερά; Κατά την ηγεσία του ΚΚΕ, Αριστερά είναι μόνο το ΚΚΕ. Για κάθε σοβαρό πολίτη, αντίθετα, Αριστερά είναι, παρά τις διαφορές τους, διαφορές κουλτούρας, τακτικής, στρατηγικής, ακόμα και διαφορές κοσμοθεωρητικών αντιλήψεων, όλες οι οργανώσεις οι οποίες θέτουν ως στρατηγικό στόχο τον σοσιαλισμό. Δηλαδή, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι οργανώσεις της λεγόμενης «εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς». (Αλήθεια, αν οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς υπερβούν τις καταγωγικές αγκυλώσεις τους, αυτοδιαλυθούν και ενωθούν, με πιθανότητα τότε να μπουν στη Βουλή και να πάνε και στην Ευρωβουλή, αν λοιπόν μπουν κ.λπ., τότε τι θα γίνει το «έξω».)

Αριστερά, πρώτη δύναμη. Αλλά αν η ηγεσία του ΚΚΕ επιμείνει να θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο εχθρό και αν η «εξωκοινοβουλευτική» Αριστερά επιμείνει στην άρνησή της, τότε το ερώτημα αφορά μόνο το πολύ πιθανό πρώτη δύναμη να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και τότε: Κυβέρνηση «με κορμό» τον ΣΥΡΙΖΑ. Απέναντι: Κεφάλαιο, τράπεζες, Ε.Ε., ιδεολογικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους, νεοναζί. Μαζί μ’ αυτούς και το ΚΚΕ;

Θα αντέξει τότε ο ΣΥΡΙΖΑ; Προετοιμάζεται ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά για να αντιμετωπίσει δεξιούς και αριστερούς εχθρούς; Δηλαδή ετοιμάζεται για κυβέρνηση και για δύναμη εξουσίας; Δεν ξέρω τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ. Φοβάμαι όμως ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει σε βάθος την ιστορική ευθύνη την οποία αναλαμβάνει σε μια τέτοια περίπτωση. Φοβάμαι ότι κατέχεται από μια νεανική αισιοδοξία.

Φασισμός και κλειδαρότρυπα

της Ευγενίας Λουπάκη

Οι έγκριτοι κοινωνικοί επιστήμονες που αναλύουν το φαινόμενο της ανόδου του νεοφασισμού στη χώρα μας, παρακαλούνται να λάβουν υπόψη τους και τα ακόλουθα:

Το 1987, κάποιος πούλησε σ’ έναν “δημοσιογράφο” γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, τραβηγμένες σε κάποια παραλία, πολύ πριν αποκτήσει σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο “δημοσιογράφος” αυτός πήγε να τις πουλήσει με τη σειρά του στον Α. Βουδούρη, εκδότη του Ελεύθερου Τύπου και επειδή αυτός φοβήθηκε, τις διοχέτευσε σε σκανδαλοθηρικό γερμανικό περιοδικό. Μόλις το περιοδικό τις δημοσίευσε, ο ίδιος που του τις είχε πασσάρει, παρουσίαζε τον “διεθνή διασυρμό” της χώρας μας, στο περιθωριακό κανάλι που είχε, ξεφυλλίζοντας το περιοδικό.

Αργότερα, ο “δημοσιογράφος” αυτός, έγραψε και βιβλίο με τίτλο “Η Λιάνη στηρίζει την Αλλαγή”, με εξώφυλλο μία απ’ αυτές τις φωτογραφίες, την πιο σκανδαλιστική. Πρόκειται για τον Γιώργο Καρατζαφέρη, μετέπειτα πρόεδρο του ΛΑΟΣ, που έγινε πολιτικός της κεντρικής σκηνής και κυβερνητικός εταίρος, με την αμέριστη συνδρομή των τηλεοπτικών καναλιών, που στελέχη του έγιναν υπουργοί της ΝΔ και της συγκυβέρνησης και που νεκραναστήθηκε πρόσφατα για να ξαναστηρίξει την εθνική προσπάθεια.

«Οι “μπράβοι” των 500 ευρώ χτύπησαν τις μανάδες μας»

της Ντίνας Δασκαλοπούλου

Ο 44χρονος γραμματέας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, αρχιμανδρίτης Βασίλειος Βαρβέλης, συντάραξε το ελληνικό Διαδίκτυο με ένα κείμενό του για τις καθαρίστριες. Κάτι παραπάνω ξέρει άλλωστε, αφού -όπως αναφέρει- «η μάνα μου καθαρίστρια, εγώ παιδί κι ανίψι καθαριστριών».

Σίγουρα δεν είναι ο ιερωμένος που έχουμε συνηθίσει: μιλάει μια γλώσσα απλή και καθημερινή, έχει ταξική συνείδηση κι είναι ορκισμένος αντιφασίστας. Αν δεν γνωρίζεις τον αρχιμανδρίτη Βασίλειο Βαρβέλη, νομίζεις ότι πρόκειται μάλλον για ευφάνταστο τρολ. Ευτυχώς για όλους μας, ο 44χρονος γραμματέας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας είναι υπαρκτό πρόσωπο. Από την Παρασκευή, ένα ποστάρισμά του για τις καθαρίστριες κάνει τον γύρο του Διαδικτύου.

Η παρέμβαση

«Η μάνα μου καθαρίστρια, εγώ παιδί κι ανίψι καθαριστριών. Ελαμπαν τα σπίτια που δούλευε 6 μέρες την εβδομάδα και την έβδομη, την Κυριακή, (στην “αργία” της), να καθαρίσει και το δικό μας το σπίτι κι εμάς, να μαγειρέψει ένα πιάτο ζεστό φαγητό, να πλύνει, να απλώσει, να σιδερώσει, να μας αγκαλιάσει και να ξεκουραστεί. Αυτή η μάνα μου!

Η νέα πρόκληση για τον ΣΥΡΙΖΑ

του Γαβριήλ Σακελλαρίδη*

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές είναι αδιαμφισβήτητα ένα ιστορικό γεγονός στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Με τις πρόσφατες ευρωεκλογές μπορούμε να πούμε ότι ουσιαστικά ολοκληρώθηκε ένας πρώτος κύκλος, αυτός δηλαδή που ξεκίνησε το 2012: «o ΣΥΡΙΖΑ του 27%». Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί «ταβάνι» για τα εκλογικά ποσοστά του κόμματος της ριζοσπαστική Αριστεράς. Είναι το «εν δυνάμει κατώφλι» για μια νέα περίοδο που ανοίγει από τις ευρωεκλογές και μέχρι τις εθνικές εκλογές και αποτελεί τη βάση για τον δεύτερο κύκλο, αυτόν του «ΣΥΡΙΖΑ της αυτοδυναμίας».

Δύο ερωτήματα ανοίγονται: Πρώτα από όλα, «γιατί αυτοδυναμία» και δεύτερον, «εντάξει, αυτοδυναμία, αλλά πώς;»

Στο πρώτο ερώτημα η απάντηση δεν υποκρύπτει ούτε την «αλαζονεία του πρώτου» ούτε μία κακώς εννοούμενη αυτάρκεια. Ομως μια αριστερή κυβέρνηση, για να υλοποιήσει το πρόγραμμά της, είναι θεμιτό να επιδιώκει να είναι αυτοδύναμη. Αυτό δεν σημαίνει ότι η συζήτηση περί των συμμαχιών κλείνει με την απάντηση «αυτοδυναμία». Ακόμα και μια αυτοδύναμη κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να επιδιώξει ευρύτερες συμμαχίες –ακόμη και σε επιμέρους ζητήματα– στον βαθμό που αυτές ανταποκρίνονται σε προγραμματικές συμφωνίες.

Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι πιο κρίσιμη, γιατί ουσιαστικά απαντάει στο ερώτημα «με ποια στρατηγική ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αξιοποιήσει την παρακαταθήκη του πρώτου κύκλου». Και εδώ χρειάζεται ξεκάθαρη απάντηση, χωρίς αμφισημίες.

Ωραία. Και μετά;

γράφει ο Άγγελος Τσέκερης

 

Στις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε μια καθαρή νίκη με τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες. Κέρδισε τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας και πάλεψε στα ίσια για τον Δήμο της Αθήνας. Με το σπαθί του κέρδισε άλλη μία Περιφέρεια, και πάρα πολλούς δήμους στη Β' Αθηνών και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Αυτό που δεν κατάφερε, είναι να πετύχει

ένα ποσοστό ανατροπής στις περιφερειακές εκλογές.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση πέτυχε δύο από τους στόχους της. Να χάσει με διαφορά θεωρητικά αναστρέψιμη και να αποφύγει την εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Με αυτά τα δεδομένα, και με τη βοήθεια των εξαιρετικά φιλικών καναλιών, κατάφερε να διαχειριστεί αξιοπρεπώς την ήττα της.

Από τον Μάιο του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επταπλασιάσει την εκλογική του δύναμη και δείχνει να τη σταθεροποιεί. Το 28% είναι άθλος, αλλά δεν συγκροτεί όρους καθαρής κοινωνικής πλειοψηφίας. Για να πετύχει τους στόχους του, είναι υποχρεωμένος να κάνει ένα δεύτερο ποσοτικό άλμα και αυτό μπορεί να το καταφέρει μόνο αντιμετωπίζοντας τις υποκειμενικές του αδυναμίες και βελτιώνοντας τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά. Και μιλώντας για υποκειμενικές αδυναμίες, ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει πολύ καλά τι ακριβώς πρέπει να διορθώσει. Το πρόβλημα είναι ότι για να το κάνει πρέπει να διαταράξει τις πολύπλοκες εσωτερικές του ισορροπίες.

Ανοιχτή επιστολή κατά του φασισμού από τις κόρες του Απόστολου Σάντα

Μανώλης Γλέζος - Απόστολος Σάντας

Έχουν περάσει 73 χρόνια από τη νύχτα που ο Απόστολος Σάντας μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη χιτλερική σημαία από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Με αφορμή την ημέρα, τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Απ. Σάντα, οι κόρες του αγωνιστή στέλνουν ανοιχτή επιστολή κατά του φασισμού.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:

« 30 προς 31 Μαΐου 1941 υπεξαιρέθηκε η πολεμική σημαία της Βέρμαχτ, με το οικόσημο του Κάιζερ και τον μισητό αγκυλωτό σταυρό – την σβάστικα – από τον ιερό βράχο του Παρθενώνα. 

» 73 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τη νύχτα αυτή όπου οι δύο νέοι φίλοι τότε, και συναγωνιστές αργότερα, έκαναν την πρώτη αντιστασιακή πράξη με τέτοια συμβολική αξία σε ολόκληρη την Ευρώπη.

» Ναι, ομιλούμε για τον Απόστολο Σάντα, που δυστυχώς στις 30 Απριλίου 2011 έφυγε από τη ζωή και τον Μανώλη Γλέζο που συνεχίζει τον αγώνα. 

Μπαλτά στον Μπαλτάκο ή μπαλτά στο σύστημα ;

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Οι επίγονοι των γερμανοτσολιάδων και των δωσιλόγων δίνονται μεταξύ τους όπως κάποτε "έδιναν" τους αγωνιστές της αντίστασης στους ναζί κατακτητές...

Έκπληξη για τους ανυποψίαστους;... Ουδεμία έκπληξις για τους (έστω και ελάχιστα) υποψιασμένους - τους διαθέτοντες κοινό νου...

Η άκρη του σεντονιού (όπως είπε απόψε στην μεγάλη εκδήλωση του "ανω-κατω στο Καλαμάκι" η Νάντια Βαλαβάνη) σηκώθηκε... Απομένει να ξεσκεπαστούν ή να τους ξεσκεπάσουμε...

Ο Μπαλτάκος δεν ήταν παρά ο "θεσμικός" συνομιλητής με τα υπόλοιπα καθάρματα... ήταν το μακρύ χέρι ενός ακροδεξιού πρωθυπουργού και ενός εθνικιστικού εσμού που η μπόχα και οι κίνδυνοι που αποπνέουν πρέπει να αποκαλυφθούν από κάθε εχέφρονα και να πάνε στο φυσικό τους περιβάλλον : στη φυλακή ή στις τρύπες τους !!!

Ο ρόγχος του "συνταγματολόγου" ανθυπασπιστή της ακροδεξιάς συγκυβέρνησης δεν σηματοδοτεί τίποτε άλλο παρά μόνο την αγωνία του να φορτωθούν όλα στον κάθε Μπαλτάκο που έπεσε στη φάκα των θρασύδειλων κατσιδιαρέων για να γλιτώσει ο νυν 
πρόεδρος του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ από όλα όσα θα τον οδηγήσουν στη δικαιοσύνη.

Ο Σαμαράς κρατάει από τον λαιμό τον αντιπρόεδρο της συγκυβέρνησης και το ξέρουν και οι δυο τους... Κράτα με να σε κρατώ...
| Κι αν ο πρώτος το κάνει για να κρατηθεί στην καρέκλα του κι ο δεύτερος για να σωθεί στην υπουργική ασυλία που ο ίδιος νομοθέτησε... αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί τόσοι λεγόμενοι "καραμανλικοί", πώς τόσοι λεγόμενοι "αμετανόητοι πασόκοι" μπορεί να αποδέχονται τόση ξεφτίλα!!!

Αν "είναι πολλά τα λεφτά", δεν θα απολογηθούν οι κριτές, αλλά οι ελεγχόμενοι και οι κρινόμενοι... Μην αποτρελαθούμε σ' αυτόν τον τόπο...

Και για να μην αποτρελαθούμε δεν χρειάζεται να (ξανα)αναδείξουμε τις σχέσεις της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης με το σύστημα και το διαπλεκόμενο και κρατικοδίαιτο κεφάλαιο της ελλαδικής μπανανίας... Ούτε τη σχέση μεταξύ των ελληνικών κυβερνήσεων και της εξυπηρέτησης των (τα πολλά) εχόντων...

Δεν είναι όμως καθόλου κακό να αναπαράγουμε το λεγόμενο "λαϊκιστικό" κάποιων πρωινών εκπομπών του στυλ : "με ακούτε κε (τάδε) υπουργέ;"...

Ας το πούμε αλλιώς : "κε Τσίπρα, ακούτε τα χειροκροτήματα όταν μιλάτε για παραπομπή στη δικαιοσύνη όσων ζημίωσαν το δημόσιο; Ακούτε κε Τσίπρα ότι αυτά τα χειροκροτήματα είναι πιο πολλά και πιο παθιασμένα απ' αυτά που αφορούν στη φτώχεια ή την πείνα της ελληνικής οικογένειας;"...

Μπορεί από κάποιους να ακούγεται εξόχως σουρεαλιστικό, αλλά αν το πραγματικό πρόβλημα είναι η ανελέητη ταξική επίθεση που δέχεται η ελληνική - και όχι μόνο - κοινωνία... οι απαντήσεις που περιμένει η καθημαγμένη κοινωνία είναι η αγάπη για την πατρίδα μας που έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους (γεγονός που εκμετελλεύονται οι εθνικιστές - φασίστες) και η παραπομπή στη δικαιοσύνη αυτών που κατέστρεψαν ζωές και νοικοκυριά (γεγονός που πασχίζουν να μετατρέψουν σε μια νέα - για ποιους άραγε; - ιστορία επιτυχίας...

Μόνο ο κύριος Τσίπρας μπορεί να σηκώσει και τα δύο αυτά ζητήματα... ως πρωθυπουργός, ακόμα κι αν δεν είναι ακόμα...

Μερικές φορές και η πραγματικότητα θέλει το χρόνο της για να εμπεδωθεί...

για το Θοδωρή Δρίτσα, βουλευτή της Αριστεράς, υποψήφιο δήμαρχο Πειραιά με το "Λιμάνι της Αγωνίας"...

έτσι νοιώθει, έτσι τα γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Ακούω και ξανακούω το βίντεο... Απευθύνεται στο ακροατήριο... Κάπου (το νοιώθω) κομπιάζει για λίγο και μέσα στα χειροκροτήματα συνεχίζει : "Σ' ευχαριστώ Γαβρίλη, αλλά... πολλά είπες"!!! Βουβαμάρα... Σαν όλοι νάθελαν να ακούσουν και να νοιώσουν αυτό ακριβώς που ένοιωθε ο δικός τους άνθρωπος, ο Θοδωρής Δρίτσας, εκείνη την ώρα στο Ακροπόλ.

Πολλές φορές το συναίσθημα γίνεται έντονο, περισσότερο από την πολιτική.

Κι αυτό πολλές φορές είναι και χρήσιμο και απαραίτητο. Κι αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό για τη δική μας Αριστερά, την Αριστερά του στοχασμού και των αγώνων, την Αριστερά των χρωμάτων και των συναισθημάτων.

Εδώ εμείς το λέμε, αλλά οφείλουμε να το επαναλαμβάνουμε : είμαστε εδώ για τον άνθρωπο, είμαστε για την κοινωνία... κι ότι ο φορέας που οικοδομούμε είναι το μέσο για να υπηρετήσουμε τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Γι' αυτό και η Αριστερά που χτίζουμε πρέπει να πλημμυρίζει από ανθρωπιά, και άρα από συναισθήματα και συντροφικότητα.

Είμαι περήφανος γι' αυτή την Αριστερά, για την Αριστερά που ανήκω...

Ένας από τους λόγους οφείλεται στο γεγονός ότι γνώρισα συντρόφους σαν το Θοδωρή Δρίτσα.

Έναν σύντροφο που πέρασε σχεδόν απ' όλα τα πόστα στα "πέτρινα χρόνια" της μεταπολιτευτικής Αριστεράς.

Έναν σύντροφο που πήρε και παίρνει μέρος σε όλες τις αντιστάσεις στα "πέτρινα χρόνια" της ελληνικής κοινωνίας.

Έναν σύντροφο διαλεκτικό, με απαράμιλλο ήθος, χαμηλών τόνων, υψηλού αγωνιστικού φρονήματος, εμπνευστή αισιοδοξίας.

Όταν στέκεσαι δίπλα σε τέτοιους συντρόφους δεν μπορεί παρά να αισθάνεσαι εμπιστοσύνη και σιγουριά ότι χτίζουμε όλοι μαζί τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών, την Αριστερά που έχει ανάγκη η κοινωνία, την Αριστερά που εμπνέει την κοινωνία, εντέλει την Αριστερά που ονειρευόμαστε.

Ο Θοδωρής Δρίτσας προτάθηκε ομόφωνα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και ψηφίστηκε ομόφωνα από το "Λιμάνι της Αγωνίας" για να ηγηθεί στην εκλογική μάχη και να αλλάξει τη ζωή της πειραιώτικης κοινωνίας, για να συμβάλλει στην ανατροπή της βαρβαρότητας που μας επιβάλλουν.

Είναι το απόλυτο υπόδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Αριστερά (πρέπει να) επιλέγει τον πρώτο μεταξύ ίσων. 

Γνωρίζω ότι είπα περισσότερα απ' όσα είπε ο Γαβριήλ στο Ακροπόλ.

Τα είπα συνειδητά, γιατί είμαι περήφανος που ανήκω σ' αυτήν την Αριστερά.

Αντίο Καπετάνιε επαναστάτη

Aποχαιρετούμε δια παντός, με βαριά καρδιά,
τον σύντροφο και τελευταίο επιζώντα του ουλαμού του Άρη Βελουχιώτη, τον Καπετάν Γιαννούτσο.

 

Έτσι είναι οι καπετάνιοι της Αριστεράς.

Με τη γροθιά υψωμένη - σαν να μην ήταν τελευταίος αποχαιρετισμός, αλλά προσκλητήριο για νέο αντάμωμα - στο 1ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, για να μας θυμίζει τις μεγάλες στιγμές του αγωνιζόμενου λαού μας.

Ο λαός μας, η κοινωνία, θα νικήσει !!!

Πηγή : εδώ στο νότο

η δέσμευση Γεωργιάδη - δικαίωση του κ. Κωνσταντάτου

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Όταν ένας υπουργός, φανατικός υμνητής του μνημονίου, κλείνει σε ολόκληρη τη χώρα τα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ, ακούγεται λίγο παράδοξο να ασχολούμαστε εμείς με το (πρώην) ΙΚΑ της Αργυρούπολης. Βέβαια τη Δευτέρα το πρωί στο ΙΚΑ της πόλης μας θα είμαστε, για να το προστατεύσουμε από την έξωση που το υποχρεώνει η ακροδεξιά συγκυβέρνηση.

Το τονίζουμε όμως γιατί, όταν ασχολούμαστε με ένα θέμα τοπικού χαρακτήρα, έχουμε υποχρέωση να μελετάμε και την ευρύτερη διάστασή του - δηλαδή πόσο επηρεάζεται από τις γενικότερες πολιτικές. Ο άλλος δρόμος - η εστίαση αποκλειστικά στο τοπικό - είναι ο δρόμος που ακολουθεί ο κ. Κωνσταντάτος προκειμένου να αποδείξει τον μεγάλο του καημό, ότι... για όλα φταίει ο δήμαρχος.

Τώρα λοιπόν που κλείνουν όλα τα πολυϊατρεία σ' ολόκληρη τη χώρα, ας δούμε πώς υποδεχόταν το Φθινόπωρο του 2013 τη "δέσμευση" του "φερέγγυου" υπουργού η Ενωμένη Πόλη του κ. Κωνσταντάτου μέσα από τον ιστότοπό της (τα έντονα και τα κεφαλαία είναι δικά τους) :

"Εξήγησε μάλιστα (σ.σ. ο υπουργός) προς όλους τις όποιες αλλαγές που προτίθεται να κάνει, οι οποίες όμως, όπως δήλωσε,  σε καμία περίπτωση δεν θα θίξουν την πρωτοβάθμια υγεία σε όλους ανεξαιρέτως τους δήμους της χώρας.

Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΜΑΣ ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ «ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ"

Δείτε αν θέλετε απευθείας εδώ καθώς και το σχετικό βίντεο :

γράφει πολύ, αντιγράφει περισσότερο...

(αντι)γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω συγγραφέας... Αλλά τα "θέλω" απέχουν πολύ από το "μπορώ", όταν δεν βοηθάνε οι υποκειμενικές συνθήκες... Μια τέτοια συνθήκη για να γίνει κανείς συγγραφέας είναι να διαβάζει πολύ... Κι εγώ αυτό δεν τόχα, οπότε πήγαν περίπατο τα "θέλω" μου...

Θα μου πεις τώρα... "με τόσα προβλήματα που έχουμε, στα παιδικά σου όνειρα πήγε το μυαλό σου"; Συγχώρα με φίλε μου, αλλά δεν μ΄αφήνουν (και μάλιστα τρις) ν' αγιάσω ο άνθρωπος!!!

1. Δες για παράδειγμα μια ανακοίνωση που κυκλοφορεί στο ίντερνετ και στα καφενεία εδώ και 20 μέρες :

"Η δημοτική παράταξη «ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ» στην προσπάθεια της να βρίσκεται με ουσιαστικό τρόπο δίπλα  στα προβλήματα των δημοτών, και  να τα αφουγκράζεται,  με στόχο την επίλυση τους, όπου αυτό είναι εφικτό, αποφάσισε να προχωρήσει στην δημιουργία ενός προγράμματος παροχής νομικών συμβουλών, χωρίς αμοιβή, προς τους δημότες.

Το πρόγραμμα θα παρέχεται από τους νομικούς συμβούλους της παράταξης για συγκεκριμένα θέματα (υπερχρεωμένα νοικοκυριά, Τέλος Ακίνητης Περιουσίας)"...

Δες το κι επίσημα εδώ στην enomenipoli για να μη νομίσεις ότι κατάφερα τελικά να γίνω παραμυθάς... Άσε, μη με βάζεις στα βαθειά νερά της πολιτικής... ότι πχ δεν γράφουν κουβέντα για το τι έφταιξε κι έχουμε υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τι έφταιξε κι έχουμε έλλειμμα αξιοπρέπειας, ώστε να φτάνουν τα νοικοκυριά να μη μπορούν να πληρώσουν δικηγόρο - αυτά είναι υψηλή πολιτική κι εγώ δεν σκαμπάζω...

ψάρεμα σε τσιφλίκια με οδοφράγματα και κλήσεις

δεν κάνει πλάκα ο Δημήτρης Βάσσιος

Από το ρεπορτάζ του aftodioikisi.gr μαθαίνουμε ότι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Βασίλης Οικονόμου θα είναι υποψήφιος για την περιφέρεια Αττικής.

Μαθαίνουμε ακόμη ότι υπερασπίζεται την ανεξαρτησία της υποψηφιότητάς του, ότι δεν θέλει χρίσματα - μόνο στήριξη - που σημαίνει ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΔΗΜΑΡ και ότι θα συναντηθεί με τον Φώτη Κουβέλη για να συζητήσουν το ζήτημα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο βουλευτής Αττικής της ΔΗΜΑΡ χρησιμοποιεί μεγάλα μέσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ προσπαθώντας να συνθέσει ένα πολυσυλλεκτικό ψηφοδέλτιο.

Θυμίζουμε ότι ο Β. Οικονόμου είχε διαφωνήσει με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από τη συγκυβέρνηση Σαμαρά και μπορεί να ελπίζει σε κάποια στήριξη από τα πρώην συνεταιράκια στην εμπέδωση της μνημονιακής λαίλαπας.

Δεν έχει διευκρινιστεί αν θα ανεξαρτητοποιηθεί από την Κ.Ο. της ΔΗΜΑΡ ή αν παραιτηθεί και από τη βουλευτική έδρα, ώστε να να είναι πιο πειστικός για τον ανεξάρτητο χαρακτήρα της υποψηφιότητάς του.

Η αλήθεια είναι ότι ο κ.Β.Οικονόμου δεν έρχεται ούτε καν δεύτερος, καθότι ήδη προ πολλού δηλώνουν "ανεξάρτητοι" και πολλοί υποψήφιοι δήμαρχοι της περιφέρειας.

η υπόλοιπη μη πλάκα εδώ στο νότο (edostonoto.blogspot.gr)

Σαν με κοιτάς... ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου, φωτιά

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

 

Δήμοι : "πράσινο" για 17.500 προσλήψεις εξπρές...

 

 

Βαθύ  "πράσινο" για 17.500 προσλήψεις εξπρές...

Βαθύ  "γαλαζιοπράσινο" για 17.500 προσλήψεις εξπρές...

 

"Την πλήρη καταγραφή των αναγκών τους σε έκτακτο προσωπικό ζητεί ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης με εγκύκλιο που ήδη έχει αποσταλεί προς τους δήμους και τις περιφέρειες όλης της χώρας ανοίγοντας το δρόμο για την πρόσληψη 17.500 εποχικών υπαλλήλων στην τοπική αυτοδιοίκηση.