Οι μυϊκοί πόνοι της Δικαιοσύνης

γράφει ο Θανάσης Καρτερός

Η κυρία είναι (ήταν;) πρόεδρος του τριμελούς εφετείου κακουργημάτων του Πειραιά, που επρόκειτο να δικάσει την πολύκροτη υπόθεση μεταφοράς 2 τόνων ηρωίνης από το πλοίο Noor 1.

Και ενώ η δίκη αρχίζει την ερχόμενη Τρίτη, ώ του θαύματος, η πρόεδρος παραιτήθηκε, επικαλούμενη προσωπικό κώλυμα. Πρόβλημα υγείας πιο συγκεκριμένα. Μυϊκούς πόνους, ακόμα πιο συγκεκριμένα, αν πιστέψουμε τις σχετικές πληροφορίες.

Καταλαβαίνετε ότι γίνεται άνω - κάτω η δίκη. Χαρούλες για τους κατηγορούμενος, πολλοί από τους οποίους σε περίπτωση αναβολής θα πάρουν την άγουσα για τα σπίτια τους.

Ενώπιον της κάλπης: Δύο ΟΧΙ και ένα ΝΑΙ

γράφει ο Λαοκράτης Βάσσης

Με όλους τους δικαιολογημένους σκεπτικισμούς και τις έντιμες αγωνίες τους, αρνούμενοι όμως στην συντριπτική τους πλειοψηφία την (εκ χτεσινών… συντρόφων!) εκτοξευόμενη

κατηγορία για «αυτομόληση» του Τσίπρα στο μνημονιακό στρατόπεδο, οι απαιτητικοί Συριζαίοι ψηφοφόροι οδηγούνται στην κάλπη για να πουν δυο μεγάλα ΟΧΙ κι ένα ακόμα πιο μεγάλο ΝΑΙ.

Θέλουν να πουν ΟΧΙ στο σχέδιο της «Αριστερής παρένθεσης», στο οποίο, μαζί με πολλά άλλα, ήταν ενταγμένος και ο διαπραγματευτικός κυνισμός των επικυρίαρχων «δανειστών» μας, όπως επισφραγίστηκε με τον οδυνηρό επίλογο του αδυσώπητου «δεκαεφτάωρου», την υπογραφή δηλαδή «τρίτου μνημονίου» απ’ τον Τσίπρα υπό την δαμόκλειο σπάθη της «άτακτης χρεοκοπίας» ή της «θηλειάς Σόϊμπλε».

Και θα πουν αυτό το ΟΧΙ αφενός γιατί η προοπτική της «παρένθεσης» προσβάλλει το αριστερό τους φιλότιμο και αφετέρου γιατί ξέρουν πως, αν πετύχει η «παρένθεση», θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες για να επανέλθει η Αριστερά ως πρωταγωνιστική δύναμη στο πολιτικό προσκήνιο.

Κρίσιμη μάχη για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Λίγες ώρες πριν το άνοιγμα της κάλπης το πρώτο ερώτημα που ζητά απάντηση είναι αν θα ολοκληρωθεί το πραξικόπημα που σχεδιάστηκε πολύ πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου από ξένα κέντρα και ντόπιους πρόθυμους και καλοθελητές για την ανατροπή της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ευρώπη.

Το δεύτερο ερώτημα είναι αν η πιθανότητα επιτυχίας του πραξικοπήματος στην Ελλάδα θα οδηγήσει σε ήττα και τα αντίστοιχα εγχειρήματα κατά της λιτότητας με τις εκλογικές μάχες που ακολουθούν στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Η μάχη που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην απόπειρα παλινόρθωσης της ελληνικής δεξιάς, δεν είναι μάχη μόνο ενάντια στον Μεϊμαράκη και το ακροδεξιό μόρφωμα που τού άφησε ο Σαμαράς. Είναι αγώνας για την ήττα των νεοφιλελεύτερων πολιτικών της λιτότητας και του αυταρχισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και για άλλα που μοιάζουν δευτερεύοντα.

Το ΤΑΙΠΕΔ & το νέο ταμείο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας - Το Ελληνικό, ο Αστέρας της Βουλιαγμένης και τα κινήματα

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Το Ελληνικό και ο Αστέρας της Βουλιαγμένης περιλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που υποχρεώθηκε να υπογράψει η ελληνική

κυβέρνηση με τους δανειστές στη Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου.

Και τα δύο φιλέτα της Νότιας Αθήνας -όπως και άλλα επτά- ήταν ήδη στη λίστα των 23 ακινήτων και επιχειρήσεων που είχαν συμφωνήσει να ιδιωτικοποιήσουν με όρους ξεπουλήματος οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Με βάση τις νέες συνθήκες τα κινήματα πολιτών θα εξετάσουν και θα (ανα)προσανατολίσουν τη δράση τους το διάστημα μετά τις εκλογές, καθώς υπάρχουν ζητήματα ουσίας τα οποία κατά περίπτωση χρήζουν αποσαφήνισης, όπως η νομιμότητα ή τα περιθώρια επαναδιαπραγμάτευσης με τους υποψήφιους ή κατακυρωμένους "επενδυτές".

Για τρεις μέρες εντολοδόχος... για μια μέρα θεός

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Καλή αντάμωση, συντρόφισσες και σύντροφοι

Ένα νεότευκτο πολιτικό σχήμα προερχόμενο από τη διάσπαση που προκάλεσε στον ΣΥΡΙΖΑ η «αριστερή πλατφόρμα», το οποίο είναι πολύ πιθανό να συμπληρωθεί από άλλους απόμαχους των ένδοξων -πλην ηττημένων- αγώνων, είναι πλέον γεγονός στο χώρο της Αριστεράς.

Δεν έρχεται να καλύψει το κενό της υποτιθέμενης «μετάλλαξης» του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακό κόμμα. Έρχεται να συμπληρώσει το παζλ των αποτυχημένων φορέων της συντηρητικής αριστεράς (ΚΚΕ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ) και σε τελευταία ανάλυση να μεταβληθεί σε πλατφόρμα μετάβασης μερίδας στελεχών και απογοητευμένων ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ των -δικών του- ένδοξων αγώνων, των καθαρών χεριών και της «συνέπειας».

Αυτός ο ισχυρισμός προκύπτει ακριβώς επειδή ο Λαφαζάνης αναδεικνύει σε στρατηγικού τύπου το «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» μόνο και μόνο για να δημιουργήσει συνειδησιακό πρόβλημα στον αντιμνημονιακό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια στιγμή περνάει στο ντούκου τον πράγματι στρατηγικού χαρακτήρα ευρωπαϊκό προσανατολισμό με τον οποίο είναι μπολιασμένο το dna της Ριζοσπαστικής Αριστεράς εδώ και δεκαετίες.

Χωρίς άγκυρες!!! (σχόλιο)

Καλό -πολιτικό- δρόμο, συντρόφισσες και σύντροφοι !

21 Αυγούστου 2015:

Με διορθωτική ανακοίνωσή της η «Λαϊκή Ενότητα» απέστειλε τον οριστικό κατάλογο των βουλευτών της, καθώς αφαιρέθηκαν τα ονόματα των κυρίων Κοδέλα, Χατζηλάμπρου και Ελένης Σωτηρίου που ανήκουν στην ΚΟΕ και το όνομα της Νάντιας Βαλαβάνη.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα αποτελείται από τους εξής 25 βουλευτές:

Μαζεύει μήπως κανείς από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υπογραφές και για... εμένα;

γράφει η Ρούλα Καϊμάκη *

Καταρχήν να συστηθώ. Είμαι ένα απλό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Αποτελώ τα πόδια σας (όταν γυρίζω στις γειτονιές με τα υλικά του κόμματος), τα χέρια σας

(όταν κολλάω αφίσες), τη φωνή σας (όταν μιλάω στους ανθρώπους).

Σας έχω δανείσει την προσωπική μου εντιμότητα και αξιοπρέπεια στον επαγγελματικό και κοινωνικό μου χώρο. Σας έχω παραχωρήσει την προσωπική μου πορεία από 19 χρονών στην Aριστερά (εποχή ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ και έκτοτε).

Σας χάρισα τις επαγγελματικές μου γνώσεις, ανεξάρτητα του αν τις αξιοποιήσατε. Δεν ζήτησα και δεν πήρα ποτέ τίποτα.

"Πήγαν να κάψουν πάλι το βουνό μας!"

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Με αυτή τη δραματική φράση τιτλοφορεί ο κ. Κωνσταντάτος την ανακοίνωσή του μέσω του facebook για τη χθεσινή φωτιά στον Υμηττό πάνω από την Αργυρούπολη.

Στη συνέχεια κι αφού -σωστά- περιγράφει την κινητοποίηση -δήμου, εθελοντών, πυροσβεστικής και όμορων δήμων- για την κατάσβεση της νέας φωτιάς και τον περιορισμό της καταστροφής στα 3 περίπου στρέμματα, προχωράει σε παραδοχές που θα μπορούσε να αποφύγει.

Πρώτον "ότι λειτουργησε άψογα το νέο σύστημα πυροπροστασιας που εγκατέστησε ο ΣΠΑΥ πριν από μια βδομάδα στην θέση αυτού που είχε κλαπεί τον Μάιο του 2014". Με αυτό τον τρόπο παραδέχεται ότι το όποιο κλαπέν σύστημα πυροπροστασίας δεν είχε φροντίσει να το αντικαταστήσει πριν την πυρκαγιά της 17ης Ιουλίου.

Οι εργαζόμενοι ως όμηροι της συμμορίας των καναλαρχών

Η οργανωμένη παραπληροφόρηση, που υπήρξε ανέκαθεν σήμα κατατεθέν της διαπλοκής, παροξυνόταν κατά καιρούς, κυρίως

όταν επρόκειτο να θιγούν τα προνόμια των καναλαρχών ή φαινόταν να διαμφισβητούνται θεμελιώδεις όροι του συμβολαίου που είχε ατύπως υπογραφεί.

Αυτές προπάντων οι κορυφώσεις, που έπαιρναν τη μορφή ανοιχτής πρόκλησης προς την κοινή νοημοσύνη ολοένα συχνότερα, ξεσήκωναν τη γενική αγανάκτηση και οδήγησαν στη γενική απαξίωση των δελτίων ειδήσεων των ιδιωτικών μέσων.

Έτσι, ένα σύστημα που διαφήμιζε μέσω της πρόκλησης την ισχύ του (και ποιος θα μπορούσε να του αντιταχθεί; αυτό καλούμασταν να πιστέψουμε) κατέληξε να χάσει τη γυαλάδα που του εξασφάλιζαν το λάιφ στάιλ και οι εκπομπές-σκουπίδια στις οποίες εξ αρχής ειδικεύτηκε.

Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού

γράφει η Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου

Γ​​ια χρόνια βγαίνοντας από το σπίτι μου έβλεπα στον απέναντι τοίχο τον στίχο του Σαββόπουλου «Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία». Το εμπέδωσα. Όλα αλλάζουν γύρω μας κι εντός μας, μαζί κι εγώ - μέσα κι έξω. (Από τα πρώτα μαθήματα της διαλεκτικής.)

Στην εξορία απώλεσα την ιδεολογική μου αθωότητα, την «αριστερά» μου παρθενία.

Εκεί, από την πρώτη στιγμή, από το 5ο Τμήμα το πρωί της 21ης Απριλίου 1967, όπου βρέθηκα στριμωγμένη ανάμεσα σε πρωτοκλασάτα στελέχη της Αριστεράς, κι ώσπου απολύθηκα από την Αλικαρνασσό, τον Αύγουστο του 1970, πέρασα, με επιτυχία νομίζω, το μάθημα του αυτοσεβασμού, της προσωπικής ευθύνης και της αξιοπρέπειας, με αναφορά πάντα στην κλασική μου παιδεία και την έννοια της Δημοκρατίας.

Η φωτιά και τι δεν καταλαβαίνουν οι κκ Βαλασόπουλος και Κωνσταντάτος

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Όταν οι πολίτες των δήμων Ηλιούπολης και Ελληνικού-Αργυρούπολης ρωτάνε από πού ξεκίνησε η φωτιά της 17ης Ιουλίου και αν ήταν εμπρησμός, φυσικά δεν

υπονοούν ότι οι διοικήσεις των δύο πόλεων είναι εμπρηστές ή ότι ευθύνονται για την έναρξη της φωτιάς.

Οι διοικήσεις των δύο δήμων εγκαλούνται για τις ευθύνες τους για την έκταση των ζημιών που προκλήθηκαν -όχι για ενέργειες ή παραλείψεις κατά τη διάρκεια της φωτιάς, αυτό μόνο εμπειρογνώμονες μπορούν να το πουν, αλλά- επειδή ακριβώς δεν πήραν έγκαιρα τα μέτρα που θα περιόριζαν τις ζημιές.

Οι διοικήσεις των δύο δήμων εγκαλούνται γιατί απλά πασχίζουν να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες είτε με ψεύδη, είτε παραπλανώντας με τις απαντήσεις τους -κι αυτό είναι που εξοργίζει τους πολίτες.

Τα βαρίδια του ΣΥΡΙΖΑ

γράφει ο Νάσος Ηλιόπουλος

Ο αντίπαλος μας πήρε στα σοβαρά. Πίστεψε δηλαδή ότι όντως αποτελούμε συστημικό κίνδυνο. Όχι με όρους οικονομικούς, αλλά με όρους πολιτικούς.

Μας αντιμετώπισαν ως απειλή για την ηγεμονία του νεοφιλελεύθερου παραδείγματος. Ως το παράδειγμα που έπρεπε να τσακιστεί, έτσι ώστε μαζί μ' αυτό να τσακιστεί και κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης, κάθε ελπίδα ανατροπής σε όλη την Ευρώπη.

Εμείς δεν πήραμε τον εαυτό μας στα σοβαρά. Δεν οργανωθήκαμε ποτέ για πραγματική μάχη. Το βασικό σημείο της στρατηγικής που μας έφερε εδώ ήταν η ευκολία με την οποία ολόκληρη η δουλειά μας στήθηκε πάνω στο πιο καλό από τα καλά σενάρια:

Η Ιστορία μας στήνει φάρσες, ας μη μας βγάλει και τη γλώσσα

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Στα 37 χρόνια στην Αριστερά αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω για τη μεγαλύτερη φάρσα που μας έστησε η Ιστορία πριν 5 χρόνια, παρότι θεωρώ

πρωτεύουσα την τραγωδία που στήσανε στην ελληνική κοινωνία και την πατρίδα μας διεθνείς εταίροι και τοκογλύφοι σε αγαστή συνεργασία με τα ντόπια τσιράκια τους.

Γιατί μόνο ως φάρσα μπορώ να αντιληφθώ τον διαχωρισμό μνημόνιο - αντιμνημόνιο, όταν και ένα μικρό παιδί αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να υπάρχει καλό μνημόνιο και κακή συμφωνία. Και τώρα το βρίσκουμε μπροστά μας.

Προχθές λοιπόν, μετά από συνέλευση συλλογικότητας στο Ελληνικό, μαζί με άλλον σύντροφο δεχθήκαμε σφοδρή επίθεση "συντρόφου των συνελεύσεων" που μας αποκαλούσε "μνημονιακούς" και στην αθώα ερώτησή μου αν μας βρίζει απάντησε καταφατικά.

Δυο μέρες πριν, άλλος σύντροφος που βρεθήκαμε στις πλατείες με διέγραψε από φίλο του στο facebook γιατί δεν με έχει δει σε συνεδριάσεις της αριστερής πλατφόρμας, οπότε δεν με θεωρεί σύντροφο.

Καληνύχτα και μην ξεχνάς, Κεμάλ...

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Μετά τη μεγάλη νίκη του λαού μας 3 ψηφοφόροι του ΟΧΙ, ο Α, η Σ και ο Χ πήγαν σε μπαράκι της Αθήνας (οι θαμώνες του οποίου ήταν με το ΟΧΙ) για να τη χαρούν και να διασκεδάσουν.

Κάποια στιγμή μπήκαν 18 μπράβοι της νύχτας που είχαν ανοιχτούς λογαριασμούς με τον ιδιοκτήτη και ο ένας άρχισε να πυροβολεί αδιάκριτα.

Πανικός μεταξύ των θαμώνων... Άλλοι πρόλαβαν και την κοπάνησαν από την πόρτα, άλλοι απ΄τα παράθυρα κι άλλοι λούφαξαν παρέα με τα ποντίκια στο υπόγειο του μαγαζιού.

Ο Α κράτησε περήφανη στάση και πήγε να αποτρέψει τον μπράβο. Η σφαίρα τον βρήκε στην καρδιά. Η Σ συνεπλάκη με τους υπόλοιπους και δυο σφαίρες τη βρήκαν στην πλάτη. Ο Χ αφού έριξε μερικές μπουνιές και κλωτσιές, έπεσε μπρούμυτα στο πάτωμα και γλύτωσε τις σφαίρες.

Ναι, δύσκολα... κι απ' αυτά κρινόμαστε !

γράφει ο Δημήτρης Βάσσιος

Το μύθο του Σίσυφου τον ξέρουμε, έτσι δεν είναι; Έχει γίνει σχεδόν ταυτόσημος με την Ιστορία της Αριστεράς. Για την καρδάρα και το γάλα επίσης έχουμε ακούσει. Ας μην τα περνάμε στο ντούκου.

Ο χειρότερος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς τα δύσκολα είναι ο πανικός, το έλλειμμα ψυχραιμίας, η χάραξη πολιτικής κάτω από συναισθηματική φόρτιση. Και τώρα είμαστε μπροστά σε δύσκολα.

Τώρα είναι τα δύσκολα; Τις πέτρινες δεκαετίες του αριστερού κινήματος τις προσπερνάμε σαν να μην υπήρξαν; Και ξαφνικά όσα δεν διανοηθήκαμε καν αυτές τις δεκαετίες, ωριμάσαμε τόσο ως κοινωνία, ώστε να τα θέλουμε όλα εδώ και τώρα;

Ας δούμε κατάματα την κατάσταση.